Al heel vroeg draalt een groepje mensen rond op de Dries. Uit hun lichaamshouding kan ik afleiden dat er iets te gebeuren staat. Een huwelijk misschien ? Vanuit mijn ooghoeken zie ik via het winkelraam het plein langzaam vollopen. De verwachting zwelt duidelijk voelbaar aan, en ik geniet mee.
Dan rijdt uiteindelijk de eerste van vier grote bussen luid toeterend het plein op. De eerste armen gaan in herkenning de lucht in.
Sinaai's kroost keert terug na een deugddoend zomerkamp. Terwijl ik naar mijn auto stap laat ik me dankbaar 'besmetten' met deze vreugde.
Een dorp verderop landt via fiets en trein nog zo'n bende vermoeide, maar blozende en blije gezichten, en nog wat verder maakt jeugd zich klaar voor het eerste muziekfestival sinds de Grote Lockdown.
Hoe zit het met jou ? Heb je gebrek aan parkeerplaats in deze drukte ? Of zwelt jouw hart net als het mijne van al dit kleine en grote geluk ?
Welkom !
